نگاهی به توسعه نیافتگی شهر ما رودبار

نگاهی به توسعه نیافتگی شهر ما رودبار 
بمناسبت انتخابات شوراها در سال ۱۴۰۵

✍️بابک قلی زاده دارستانی 

مقدمه : 
آنچه در توسعه شهری شهرستان رودبار مغفول مانده است نبود مشارکت موثر اهالی در توسعه و پیشرفت آن می باشدشاید برای همه تان این سوال مطرح است چرا شهر ما علی رغم کارهای انجام شده عقب مانده است ؟ یا واقعا چه طرح های مهمی در حوزه شهری برای رفاه شهروندان انجام شده است ؟ اتاق فکر شورای شهر ما در گذشته و حال کجا بوده است ؟ شوراهای گذشته چه کارهای موثری در حوزه توسعه شهری انجام داده اند؟ اهالی شهر چه اندازه مطالبه گری جدی بوده اند؟ مشارکت شهروندان در توسعه شهری چقدر راهگشاست ؟ موانع توسعه نایافتگی شهر ما چیست ؟  و...این ها سوالاتی است که هرکدام می توانیم با هم بیاندیشیم و بنویسیم و راه کار ارائه کنیم ؟ البته منظور ما در این مقاله بررسی و تحلیل عملکرد همه ادوار شوراهای اسلامی شهر رودبار از بدو تاسیس تا به امروز می باشد نه دوره خاصی است .  نتیجه خرد جمعی و مشارکت شهروندان در توسعه شهری منجر به پیشرفت شهر ما در همه حوزه ها منجر خواهد شدمنتهی این ها مستلزم ارائه راه کارهایی می باشد که باید قابلیت اجرائی و عملیاتی داشته و هر کدام ما می توانیم کمک کنیم اما هوشمندی کاندیداهای شورا می توانند با استقبال عملی نه شعاری و وعده های فریبنده به سوی  ایده ها و نظرات مردم رفته و با بررسی همه جانبه و طرح در کارگروه ها بدآن جامه عمل بپوشانند در ادامه خواهیم گفت آیا شوراها فاقد قانون جامع و کامل هستند یا اینکه ما طرح و برنامه های مدون در حوزه توسعه شهری نداریم؟  که با دعوت از سرمایه گذاران بخش خصوصی و قانون مند کردن آن می توانیم با استفاده از این بخش منابع و درآمد کسب کنیم .متاسفانه عملکرد شوراهای شهری رودبار در دوره های گذشته که از درون همراه با تنش ها و اختلافات بوده منجر به از دست دادن اعتماد عمومی اهالی شهر شده است که باید با انسجام و طرح های عملی امید بخش بدون هر گونه منافع شخصی و اختلافات در قالب توسعه و پیشرفت شهری و منافع عموم اهالی شهر دوباره برگردد.

در مقدمه سوالات مهمی در حوزه توسعه نایافتگی مرکز شهر رودبار پرداختیم که برای هر کدام می توانیم راه کارهای موثر با مشارکت شهروندان ارائه کنیم در آخر به این سوال رسیدیم آیا شوراها فاقد قانون جامع و کامل هستند یا اینکه در ادوار مختلف شوراها ما دارای برنامه های استراتژیک و مدون نبوده ایم ؟ برای اینکه بتوانیم قانون مند پاسخ دهیم به موادی از اصل ۷۱ وظایف شوراها اشاره داشته  و سپس درباره حوزه مرکزی شهر رودبار موارد را مورد  تجزیه و تحلیل قرار خواهیم داد: 

(۲- بررسی شناخت کمبودها ، نیازها و نارسائی های اجتماعی ، فرهنگی ، آموزشی ، بهداشتی ، اقتصادی ، رفاهی حوزه انتخابیه و تهیه طرح ها و پیشنهادهای اصلاحی و راه حل های کاربردی در این زمینه ها جهت برنامه ریزی و ارائه آن به مقامات مسئول ذیربط....)
این نکته دوم که در ذیل ماده ۷۱ آمده است را  بسیار کلیدی و راهگشاست که  از ارکان زیر بنای توسعه شهری دانست می توان به سه بخش،مهم تقسیم کرد :
۱- بررسی و شناخت کمبودها و نیازها و نارسائی های اجتماعی در همه زمینه ها 
۲- تهیه طرح ها و پیشنهاد های اصلاحی 
۳- راه حل های کاربردی 
اکنون این سوال مطرح است آیا شوراهای ادواری مرکز رودبار  در گذشته توانسته اند با تاسیس،اتاق فکر نسبت به همین اصل ۲ ماده ۷۱ شوراها جامه عمل بپوشانند؟ جایگاه مدیریت برنامه ریزی شهری و استفاده از نخبگان و فرهیختگان در شوراها کجا بوده است ؟ آیا توانسته اند با طراحی مدلی از مشارکت شهروندان در حوزه توسعه شهری نهایت استفاده را ببرند؟ جایگاه کارگروه های مشارکت مردم در جلسات شوراها چه بوده است ؟
آنچه از جلسات شورای شهر اطلاعات دقیق و کافی بما رسیده است و ما در جریان امر هستیم  به روش های سنتی و بسیار ساده و غیر کارشناسی برگزار می گردید که ماحصل آن جایگاه توسعه شهری ما در مرکز رودبار است که امروز ایستاده ایم ؟ شورای مرکز رودبار  باید دقیقا بصورت مستند بر اساس،شواهد و قرائن که چه میزان در جلسات شورا ساعات کار کارشناسی با حضور کارشناسان برجسته داشته است؟ الویت میزان کمبودها و نارسائی های حوزه توسعه شهری کدام بوده است ؟ مهمترین طرح ها و پیشنهاد اصلاحی با رعایت الویت کدام بوده است ؟ از همه مهم تر چه میزان راه حل های کاربردی ارائه شده است تا مرکز رودبار از این بن بست نجات پیدا کند ؟ جایگاه مشارکت شهروندان در سه عامل ذکر شده کجا بوده است ؟ اکنون با مقایسه ماده ۷۱ اصل ۲ و وظایفی که بر عهده اعضاء شوراهای حوزه مرکزی در گذشته بوده است می توان براحتی عملکرد و عیار آن را در این بخش،سنجید.
با توجه به بررسی شناخت کمبودها، نیازها و نارسائی های اجتماعی ، فرهنگی ،آموزشی ، اقتصادی و....پرداختیم .
در ادامه ماده ۷۱ وظائف شوراها اصل پنجم را بررسی خواهیم کرد :
( ۵ _ برنامه ریزی در خصوص مشارکت مردم * در انجام خدمات اجتماعی ، اقتصادی ، عمرانی ، فرهنگی ، آموزشی ، بنا به درخواست آنان * )
در این اصل که با علامت ستاره مشخص شده است اذعان دارد مشارکت مردم و بنا به درخواست آنان ؟ اکنون این سوال آیا شوراها در طول حیات از گذشته توانسته اند از این دو پتانسیل و ظرفیت مهم استفاده کنند یا خیر؟
اگر چه ما به کاستی قانون شوراها واقفیم که باید اصلاح شود اما اگر همین دو اصل را در برنامه ریزی شهر رعایت می کردیم و یا بکار می بستیم می توانستیم براحتی نقض های قانون شوراها را به راحتی جبران کنیم نکته اساسی در تقدیم و تاخر این دو نکته مهم در برنامه ریزی شهری باید چنین باشد:

۱-درخواست های مردمی برای حل مشکلات حوزه شهری در زمینه های عمرانی ، فرهنگی ، اجتماعی ، گردشگری و محیط زیست و.....

۲- مشارکت مردم در ایجاد و اصلاح همه طرح های مهم شهری 

۱ - ما در حوزه شهر رودبار با دو مشکل عمده مواجه بوده ایم که بر توسعه و پیشرفت شهری اثر منفی داشته است  : 
الف )_ پراکندگی جغرافیایی و جمعیتی با الویت محله محوری 
ب) _ بازارهای سنتی و پراکنده تفکیک شده ( بالابازار _ پائین بازار _ خلیل آباد _ کلشتر و...)
  در فاز اول همه شهروندان باید براحتی و بدون تشریفات اداری طرح های خود را در همه زمینه ها به شورای شهر و شهردار ارائه کنند این قسمت بسیار مهم می باشد چه نوع معاونت و ساختاری در شهرداری و شورا ایجاد شده است که بتوانند طرح های مردمی را بلافاصله در شورا مطرح با دعوت از کارشناسان کارگروه ها مورد بررسی و بازبینی با توجیه اقتصادی قرار داده و با دعوت از احدی از همشهریان بانی طرح بصورت مستند به وی گزارش دهندحتی می توانیم برای شهروندان جوایزی تدارک ببینیم تا بعنوان شهروندان نمونه مطرح شوند
پیشنهاد : کارگروه طرح و برنامه ریزی با حضور کارشناسان زبده و برجسته و نخبه در آن می تواند به اعضاء شورا کمک کند.

۲- طرح های مردمی که در کارگروه مطرح و با توجیه اقتصادی تصویب شداکنون باید بدنبال مشارکت شهروندان باشیم خیل عظیمی از سرمایه گذاران رودباری هستند که تلاش دارند در همه حوزه ها سرمایه گذاری کنند شناسایی این افراد نیز در کارگروه طرح و برنامه ریزی باید باشد که این افراد را در سطح شهرستان و استان و ایران شناسایی با احترام آنان را دعوت با ارائه طرح ها و ایده ها و برنامه با رعایت طرح توجیهی آن را مجاب به سرمایه گذاری  کنند و به اشکال گوناگون می تواند باشد با برگشت سرمایه و سود آن و با پیگیری تمام موانع و تشریفات اداری  و موانع سرمایه گذاران را رفع کنیم و یک بستر مناسب را برای سرمایه گذاری مهیا کنیم 
بارها از قول مسئولان و مردم شهر شنیده ایم و دیده اند که سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری آمده اند اما بعلت نبود بستر مناسب و موانع اداری عطای آن را به لقایش بخشیده اند؟
در این دو زمینه مهم متاسفانه در حوزه شهری بسبار ضعیف و ناکارآمد عمل کرده ایم امیدوارم که اعضاء شورای آینده شهر رودبار بتوانند این دو اصل را در حوزه توسعه و پیشرفت شهری بکار گیرند که مهمترین الویت کاریشان باید باشد  در ادامه ماده ۷۱ وظائف شوراها اسلامی شهر به اصل ۵ برنامه ریزی در خصوص مشارکت مردم در انجام خدمات اجتماعی ، اقتصادی، عمرانی ، آموزشی  بنا بر درخواست آنان پرداختیم .
اما در تکمیل آن قسمت به اصل ۶ ماده ۷۱ خواهیم پرداخت و آنچه باید در اجرای آن در شوراهای گذشته این شهر باید اتفاق می افتاد ولی متاسفانه دچار بی مهری قرار گرفته است خواهیم پرداخت که چه قدر مهم و حیاتی می باشد 
اصل ۵ ماده ۷۱( تشویق * و ترغیب مردم * در خصوص گسترش مراکز تفریحی ، ورزشی ، و فرهنگی با هماهنگی با دستگاه های ذیربط *)
آنچه در این اصل که بر شمردیم و با علامت ستاره مشخص شده است برای اجرای آن سه نکته مهم کلیدی است که قانون شوراها آن را مشخص کرده است : 

۱- تشویق مردم 

۲_ ترغیب مردم 

۳ - هماهنگی با دستگاه های ذیربط 

۱- یک شهر سالم که شهروندان در آن زندگی می کنند باید یک شهر با نشاط و سالم با مراکز فرهنگی متعدد باشد رشد و بالندگی همشهریان به توسعه این مراکز نظیر پارک ها ، شهر بازی، سینما ، تئاتر ، موسیقی و از همه مهم تر دارای ایستگاه های ورزشی نه بصورت حرفه ای حتی می توانیم مکان های سرباز را صبح ها و عصرها به وسیله مربیان ورزیده به سلامت جسم شهر وندان اختصاص بدهیم  آیا واقعا شوراها نه در ایجاد چنین بستری بلکه برای تشویق شهروندان به برپایی ورزش های صبحگاهی و عصرگاهی شهروندان اقدام کرده اند وقتی قانون واژه ( تشویق ) را بکار می برد یعنی شوراها را مخاطب قرار می دهد نه شهروندان را به عبارتی ساده تر این حرکت تشویقی در همه زمینه های فرهنگی و ورزشی را که بر شمردیم باید از جانب شورا انجام گیرد اکنون مقایسه کنید که یک فرد سرمایه گذار رودباری داوطلبانه با سرمایه کلان مراجعه کرده به شهرداری و شورا که در پی تاسیس یک فضای ورزشی می باشد حالا شورا چه وظیفه ای دارد کسی که بخاطر اِرق  و تعصب به زادگاهش چنین پیشنهادی را مطرح کرده است که برای اجرای آن همه گونه تمهیدات و بستر لازم را ایجاد کند یا اینکه او را با کاغذ بازی اداری به ادارات پاسکاری کنند و در آخر عطای کار را به لقایش بخشد پس ذیل همین اصل ماده ۷۱ شورایی که نتواند مردم را تشویق کند پس فراری دادن سرمایه گذاران در کارکرد آن چه مفهومی می تواند داشته باشد آیا باید باز هم مدعی باشیم که در توسعه و پیشرفت شهری چرا اینجا امروز ایستاده ایم ؟ در توازن مشارکت داوطلبانه شهروندان برای توسعه شهری و عدم تشویق شهروندان توسط،شورا بنظرتان کدام یک نتوانسته اند این حس،مسئولیت پذیری را بر اساس،قانون انجام دهند ؟

۲- ترغیب کردن مردم با تشویق دو واژه ای متفاوت می باشد در ترغیب کردن شهروندان برای گسترش،فضاهای تفریحی ، فرهنگی ، ورزشی و آموزشی باز بر اساس،ماده ۷۱ مخاطب شوراها می باشند اما این بار یک تفاوت وجود دارد که باید شوراها زمینه های اجرای کارهایی را که بر شمردیم با بستر سازی مناسب شهروندان را راغب یا ترغیب به گسترش آن کار کنند این واژه راغب کردن یعنی اینکه یک امنیت سرمایه گذاری برای توسعه شهری را برای سرمایه گذاران ایجاد کنیم که برای گسترش این فضا ها ترغیب شوند شهروندان اگر نتوانند در مشارکت توسعه شهری شرکت کنند یقین بدانید توسعه نایافتگی محصول آن می باشد آنچه  در پیشرفت  شهر رودبار اتفاق افتاده و  امروز اینجا  ایستاده ایم

۳- برای گسترش مراکز تفریحی و ورزشی و فرهنگی و....حتما آنچه قانون به صراحت عنوان داشته باید با هماهنگی دستگاه های ذیربط می باشد مثال برای توسعه اماکن ورزشی حتما باید با اداره کل ورزش و جوانان استان گیلان  و شهرستان رودبار برای صدور مجوز باید هماهنگ باشیم باز شورا مخاطب آن است که برای صفر تا صد آن همه مجوز از صدور تا اجرا را خود بکار گیرد نه سرمایه گذار؟ چون شورا بعنوان نمایندگان شهروندان ذینفع در گسترش این فضا هستند که هر چقدر بتوانیم سرمایه گذاران را تشویق و ترغیب کنیم به همان اندازه به یک شهر توسعه یافته مبدل خواهیم شد متاسفانه بعنوان یک شهروند رودبار آنچه که در طول چهل سال دیده ام و شنیده ام در این شهر بسترهای مناسب سرمایه گذاری فراهم نبوده است و بعد از زلزله ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ شتاب بیشتری بخود گرفته است خیل عظیمی از مهاجرت  شهروندان و مردم رودبار در همه پهنای جغرافیایی آن اعم از کارگر و کارمند و بازاری و سرمایه گذار و....از همه مهم تر عدم بازگشت سرمایه های نقدی در قالب عوارض و مالیات شهرداری می تواند در آینده به بروز یک فاجعه در این شهرستان منتج شود که باید ابتدا از توسعه وپیشرفت شهری و روستایی شوراها شروع کرد.