عریضه اهالی فیلده رودبار به مجلس جهت اعزام طبیب

روستای تاریخی فِلِدِه 

✍ بابک قلی زاده دارستانی 

 وجه تسمیه : فِلِده به گویش بومی اهالی روستا یا فیلده یا پیلده نام فارسی   از دوکلمه پیل یا پیلا به گویش رودباری  بمعنی بزرگ است که به اهمیت تاریخی این روستا بود. پیلا روبار در مقطعی به مرکز حوزه رودبار اطلاق می شد . فیلده  نام دیگر فارسی آن   که نشان از قدرت و صلابت ان در گذشته که مرکز حکومت های محلی رودبار مانند خاندان انوزوند بوده است . اما آنچه مسلم است در نام واژه های جغرافیایی نامی که مردم بومی بدآن تکلم می کنند مقرون به واقعیت تر می باشد .  به گویش رودباری این روستا را  (فِلِده ) که از دوکلمه فِل به معنی کاه وده که همان روستا می باشد تشکیل شده است .  در گذشته بعلت کشت گندم و جو  دراین منطقه وجود داشت بدین نام اطلاق شده است که هنوز در میان اهالی رواج دارد.
رابینو در کتاب ولایات دارالمرزساکنان روستای پیلده وسرخن  را از نسل عماریاسر می داند.درقسمت بالای این روستا مقر حکمرانی حسین خان کهدمی بوده که جد پدری حاجی خان کلانتری حاکم رودبار در دهه بیست می باشد.دکتر ستوده در کتاب آستارا تا استرآباد به این بنای حکومتی حسین خان اشاره داشته است .هم چنین بیان می دارد بقعه سه برادران و به روایتی سه پسران و قرآن های خطی بزرگ آن مشهور است.یکی از بزرگترین شخصیت تاریخ معاصر رودبار و گیلان حاج ملا رفیع شریعتمدار فرزند ملاعلی خلیل بن الرحمان  اهل فیلده پس از تحصیل و اخذ اجتهاد به رشت برگشت و عنوان شریعتمدار یا همان مرجع تقلید استان گیلان در دوره حکومت ناصرالدین شاه گرفت. نقل است برای نانوایان گیلان مالیات سنگینی را وضع کرده بودند که درپرداخت آن عاجز بودند .لذا دست به دامان ملا رفیع شده و ایشان نامه ای مکتوب برای شاه نوشته وبه جواب آن ترتیب اثر داده و مالیات بدستورایشان فسخ می شود. فرزند ایشان میرزا خلیل اولین شهرداررشت انتخاب شد ودر آبادانی این شهرهمت گماشت .بنای امارات ایشان در خیابان مطهری محل استقرار شورای شهر رشت از یادگاران اوست.هم چنین ملا رفیع دراحداث پل سابق رودبار به منجیل ( محل فعلی سد سفیدرود) و تعریض جاده رودبار به رشت نقش اساسی داشت.
کَرِز بار   که همان مجرای آب زیر زمین یا قنات است که آبی سرد و زلال داشته وازنقاط دیدنی این روستا است که بعلت اینکه آبی که از درون زمین به بالا می آید خاصیت ضد رماتیسم و برای درمان پاها نافع بود .کَرِز به گویش رودباری که مازندرانی ها نیز تلفظ می کنند بمعنی قنات و کاریز می باشد.

مقدمه عریضه : 
این عریضه را اهالی روستای فلده در سال ۱۳۰۸ حدود ۹۶ سال پیش برای ریاست شورای ملی آن زمان نوشته اند که تازه شورای بلدیه یا همان شهرداری در شهر رودبار تاسیس شده بود.گویا بعلت امراض و بیماری  نبود طبیب و دارو اهالی جان خود را از دست می دادند .لذا عریضه ای را مکتوب داشته اند و خواسته اند که طبیب به این منطقه اعزام کنند .شهرستان رودبار تا سال ۱۳۳۹ از بخش های تابعه شهرستان رودبار محسوب می شد ولی از سال ۱۳۴۰ به فرمانداری مستقل تبدیل گردید .با سپاس از دکتر محمد پرحلم که این سند عریضه را فرستاده اند 

عریضه اهالی فیلده رودبار به مجلس و تقاضای اعزام طبیب 

19/11/1308     

  مقام منیع مجلس شورای ملی شیدالله ارکانه
نمره 6369

عرض کمترینان اهالی فیلده رودبار گیلان به مقام منیع آن است برای عدم حفظ الصحیه یکسره اهالی در مضیقه و کلیه مریض و اغلب از نداشتن طبیب حاذق تلف می‌شوند. در ضمن حقوق مردم به کلی حیف و میل شده عموماً بلاتکلیف مانده[است]. حکومت کوهپایه و اداره امنیه هم که به حقوق  نمی¬رسد. برای پنج تومان حقوق باید ده تومان خرج شود. نسبت به محکمه صلحیه ارجاع نمایند آن هم که برای اهالی پیشرفت نمیکند. درپاداش این دو فقره مهم که استفاده آن به دولت و ملت عاید می¬شود، اولیای امور شورای بلدیه در رودبار تأسیس نمودهاند؛ درصورتی که از اشخاص غیرقابل و سوءسابقه ایشان محسوس و مرعی است که چه عجالتاً مسبوق است رودبار گنجایش بلدیه را ندارد؛ زیرا جاده شوسه عملیات فواید عامه تعمیر می¬نماید. یک راسته دکاکین است آن هم که سکنه است. ناصحیح جلو دکانهای خودشان را نظافت می‌نمایند. بودجه بلدیه را که معین فرموده¬اند، تصدق فرمایند موکول به حفظ الصیحه و صلحیه بفرمایند که اقلا حقوق پنج تومان الی پنجاه تومان را رسیدگی نمایند که اسباب آسایش و رفاهیت عموم ملت خواهد بود. انتظار تمنای مراحم می‌باشیم که بلدیه را مرتفع حفظ¬الصحیه و صلحیه تأسیس شود.