

.jpg)
خاطراتی از زنده یاد مهدی ابراهیمی از کاسبان خوشنام و عضو انجمن شهررودبار
✍اسفندیارابراهیمی
مقدمه:
پدرم مهدی ابراهیمی در آبان ۱۳۰۰ در روستای لویه از توابع شهرستان رودبار بدنیا آمد .فارغ التحصیل ششم آن زمان بود . آنطور که پدرم تعریف میکرد دوست داشت استخدام ادارهای شود ، چون آن موقع با مدرک تحصیلی ششم میتوانستی استخدام اداره ای شوید ۰مانند بعضی ازهمدوره هایش ،آقایان میرداود هاشمی تکلیمی نظام دبستان جم ،شعبانی ورفیعی ازبالابازار معلم کلاس اول ودوم علی مقصودی مدیر دبستان جم ودهها وصدها وهراران نفر درسایرنقاط کشورپدربزرگم مالک بزرگی بود ،ویکی ازدامداران بزرگ منطقه که حدود بیش ازششصد یا هفتصد راس گوسفند ، بز وگاوداشت(حَشَمدار) پدربزرگم مغازه ای را در بازار پائین بازار جناب مغازه آقای مینایی داشت که تحویل پدرم داد تادربازار مشغول شود افزون بران پدر بزرگم در همسایگی زنده یاد علی محمد محمدی زمینی داشت که چند دهنه مغازه درآنجا تاسیس کرد که بعدها پدرم از پدر بزرگم خریداری نمود که سالهای بعد به یکی ازبانک ها تجارت واگذار کرد این چنین بود پروسه واردشدن پدرم در بازار بود .فعالیت ایشان در انجمن شهر اواخر دهه سی واوائل دهه چهل شروع شد.
فعالیت آقای مهدی ابراهیمی در انجمن شهر و شهرستان رودبار که در شرایط سنی جوانی قرار داشتند، مربوط می شود به اوایل دهه چهل خورشیدی که زنده یاد آقای اجاقی شهردار رودبار بودند و دیگر شخصیت های مطرحی که حامی و پشتیبان ایشان بودند همچون آقایان : حاج يحيى خان (یحیا) مددی پدر آقای بیژن مددی ،میرزا رضا خان شهابی پدر آقای ایرج شهابی ، آقای محمد علی فرهمند از دوستان خانوادگی ، حاج میر یعقوب خالقی، حاج جمال علی آهکی، حاج امیر مجتهد زاده ، ایرانخواه ، حاج مینایی ، صالح نوحی ،سلیم اسماعیلی که از بستگان پدری بودند، حاج شفیعی ، حاج والی زاده، حاج یحیی (یحیا زاده) ، لطیفی برادر کوچک تر تیمسار لطیفی رئیس کل ژاندارمری دوران پهلوی که بعضی از این شخصیت ها آشنایی نزدیکی که با پدر بزرگم آقای حاج ابراهیم علی ابراهیمی داشتند سبب پشتیبانی ایشان بودند. این افراد در حوضه شهری رودبار بودند واما تعداد شخصیت هایی که در خارج از حوضه شهر رودبار بودند ، آقایان : ماشااله زربینی پسر شابابا زربینی که زمانی شهردار رودبار بود و مهربان صبوری از محل سیدان ، روح اله قادری، فرهاد پور صدر اله داماد آقای قادری از انار کول، افتخاری ها از شیر کوه، ستار سلیمی، ضیایی پدر خانم آقای ستار سلیمی، بختیار از سندس، عشقی از گنبد که تاجر لوازم خانگی در نارمک تهران بودند، پور دولت از توتکابن، رضوان و حجت از شمام و توحیدی بزرگ از خویشان و نزدیکان خانوادگی و داماد نصرت الله خوشدل از محل کلورز ، دفاعی و جمالی از پشته رستم آباد، کریم نامدار از جوبن که زمانی شهردار رودبار بودند، خانواده غفاری و جباری از منجیل، پور شهرانی از شهرام (شهران ) ، که صاحب فروشگاه موکت در رشت روبروی گاراژ رودبار رو (لوان تور) و داماد آقای جباری از منجیل بودند، همچنین باروت کوبی ها از عمارلو موسس گاراژ ولی آباد بعد از تاسیس گاراژ عمارلو در خلیل آباد توسط خانواده زربینی و تاسیس گاراژ سه راهی پایین بازار توسط مهدی ابراهیمی که هموند با باروت کوبی ها ،افرادی از جوانبخت و ستار سلیمی، والی زاده ، غفاری، جباری و پور شهرانی و چندین افراد صاحب نام و با نفوذ دیگر از رودبار و حومه در یک صف جهت انتخاب وکیل برای شهرستان رودبار بودند.و اما در مورد عملکرد ایشان در دوران فعالیتشان که عضو انجمن شهر و شهرستان بودند :
۱- تشکیل مدرسه ۴ کلاسه در سال های حضورش برای چند محل از جمله محل لویه که حدود دو سال کلاس ها در مسجد محل برقرار شد که بعدن (بعدا) ساختمان جدید برای مدرسه احداث گردید
۲-در سال ۴۵ – ۴۶ برای اولین بار دبیرستان دخترانه سیکل یک ،یعنی تا کلاس نهم برقرار شد و تا آن موقع، رودبار به علت نداشتن دبیرستان دخترانه سیکل یک مجبور به ترک تحصیل بودند.
بنابراین ایشان فقدان چنین وضعیتی را با رییس فرهنگ وقت آموزش و پرورش در میان گذاشته و پیشنهادی که آموزش و پرورش به ایشان داده بود اجبارن موافقت شد که همراه پنج شخص دیگر از اولیای دانش آموزان، متعهد شدند که هزینه مکان و معلم (دبیر) را فراهم نمایند و با تلاش و کوشش همراهانش، مکانی را در پایین بازار جهت دایر نمودن کلاس های دبیرستان دخترانه فراهم نموده و افتتاح کنند. در همین زمان در منجیل دبیرستان دخترانه تا سقف سیکل یک دایر بود. در همین راستا افتتاح سیکل دوم تا مقطع دیپلم هم برقرار گردید.
۳- در چندین محل ، همین طور محل لویه در سالهای ۴۳-۴۴ به صورت عمومی یعنی برای هر محدوده یا چندین خانه مسکونی ، یک جایگاه شیر آب نصب کرده که مورد استفاده ساکنین اطراف هم قرار گیرد
۴-در همین سالها، زیر ساخت جاده بعضی از محلات رودبار از جمله محل لویه با فعالیت ایشان کلید خورد. بماند که خیلی از اهالی محلات به علت از بین رفتن درختان زیتون و گاهن از بین رفتن زمین، تخریب دیوار،حیاط و خیلی از مشکلات چالشی که در مسیر قرار داشت معترض بودند که با تلاش و فعالیت زیاد ایشان ،موافقت فرمانداری و شهرداری را جهت بودجه ای حتا ناچیز برای رضایت معترضین، جهت پیشبرد پروژه دریافت میکرد که البته در چندین مرحله چند سال به درازا کشیده شد
۵-بعد از اتمام جاده ، پروژه لوله کشی آب چندین محله و همین طور برق رسانی محلات از جمله محل لویه، برای تمام خانه ها که در سالهای قبل علی رغم فراز و فرودها و موانعی که در مسیر این برنامه ها بود، آغاز شد و با موفقیت پیش رفت.
۶- اما یکی دیگر از این مراحل ،موضوع تلفن بود. بعد از کش و قوس های زیادی که اتفاق افتاده بود، مخابرات در ادامه مذاکرات گفته بود که شرایط برای محل لویه به علت مازاد هزینه ای که دارد باید حداقل بالای صد (۱۰۰) شماره متقاضی داشته باشد۰ ایشان به اهالی محل گزارش میکند که موافقت تلفن برای محل لویه را دریافت نموده ام ،پس هر چه سریعتر درخواستتان را بدهید ۰بعد از گذشت مدت زمانی تعداد درخواست های داده شده به اندازه انگشتان دو دست هم نرسید. طبق روال همیشه مخالفت ها و پیش کشیدن هزار و یک معما جهت درخواست ندادن۰ بنابراین به صورت اجبار پیش پرداخت صد شماره تلفن توسط ایشان جهت درخواست صورت گرفت.بعد از اینکه شماره تلفن ها رسید و چند نفری که درخواست داده بودند صاحب تلفن شدند، بقیه اهالی دیدند که براستی و به همین راحتی تلفن وارد محل گردیده و میتوانند صاحب شوند۰ حالا اهالی باید به جای مخابرات، از ایشان (مهدی ابراهیمی )درخواست تلفن میکردند ۰بنابراین درخواست ها شروع و ادامه پیداکرد ۰مرحله جالب و شنیدنی اش اینجاست که دوستان و بعضا (بعضن) هم پالکی های ایشان در منجیل، حیرت زده پرسیده بودند که شهر منجیل تلفن ندارد، شما چطور برای محل خودتان لویه تلفن گرفتید ؟ پاسخ این بود که شهر رودبار در قواره یک شهر که کوچه و خیابانهای متعددی داشته باشد را ندارد ۰ بنابراین شهر رودبار این گونه تعریف شده : پایین بازار ،بالا بازار، خلیل اباد و چندین محله درحاشیه آن از جمله محله لویه. بنابراین هرنوع امکان رفاهی شهری شامل حال لویه هم قرار میگیرد۰ شایان ذکر است وقتی اولین بار برای جابجایی افراد در داخل شهر رودبار ،فقط یک خودرو (سواری)تحت عنوان تاکسی با نرخ پنج (۵)ریال در مسیر مشخص پایین بازار ،بالا بازار و خلیل اباد تصویب گردید ،ایشان (مهدی ابراهیمی )یادآور شدند یک مسیر طبق نقشه شهری در شهرداری رودبار باید اضافه شود . چنین شد از هر نقطه شهر یعنی خلیل آباد ،بالا بازار ،پایین بازار تا اول جاده محل لویه معروف به (بوسیسته) حریم و محدوده تاکسی با نرخ پنج ریال میشود .
۷- و اما در سال ۱۳۵۵ دوران پهلوی، تعدادی افراد تحت عنوان بازرسان شاهنشاهی ماموریت پیدا کردند که در تمام استان های ایران به کم و کیف ادارات و هر آنچه در داخل و پیرامون آن رخ داده نظارت داشته و مطلع گردند. چنانچه به مواردی از جمله تخلف ،کم کاری ، باندبازی و مراحلی از این قبیل بر میخوردند ،موضوع را وارد مرحله قانونی میکردند۰ ماموریت این بازرسان در استان ها بازدید در تمام شهرستان ها بود ، ازجمله شهرستان رودبار که مدت ماموریت اگر اشتباه نکنم حدود یک ماه به درازا کشید ۰بعد از اتمام ماموریت میبایست یک نماینده از طرف خودشان داشته باشند ۰ بنابراین با تجسس و استعلام از مدیران تمام ادارات شهرستان رودبار، اقای مهدی ابراهیمی به عنوان نماینده بازرسان شاهنشاهی در رودبار انتخاب شدند .حوضه ماموریت نماینده بازرسان شاهنشاهی، کلیه ادارات و کارخانجات ، موسسات تولیدی مانند سیمان لوشان ٫معدن سنگرود ،برق توانیر جمال آباد، کارکنان و کارمندان سد سپیدرود ،کارخانه پرسیت ،کارخانه روغن کشی (اتکا) گنجه و تمام بهداری های شهرستان و حومه بود۰ در چند مورد توسط پرسنل مکان های نام برده، مشکلاتی ایجاد شده بود که موجب اعتراض گردیده که با ورود کردن و پیگیری نماینده بازرسان به مسئولین مربوطه مشکلات وارده رفع گردید ۰ در همین زمان بسیاری از اهالی عمارلو و رحمت آباد به شدت از پزشکان بهداریشان که عمدتن از تبار هندی و فیلیپینی بودند اظهار نارضایتی داشتند، چرا که این پزشکان به علت کوهپایه بودن مکان، بیشتر اوقات خود را در تعطیلات میگذراندند۰ در آن موقع اقای دکتر کرمانپور سرپرست بهداری مرکزی رودبار (بالابازار) و مسئول (رییس)تمام بهداری های شهرستان رودبار (عمارلو،رحمت آباد،رستم آباد ،منجیل و لوشان) بودند۰ وقتی نماینده بازرسان موضوع را با اقای دکتر کرمانپور در میان گذاشتند ،ایشان پیگیری نموده و مشکل این اهالی در مورد قصور دکترای بهداری رفع گردید ۰همچنین اقای مهدی ابراهیمی رییس اتحادیه اصناف شهرستان هم بودند ۰درهمین دوران انجمن ایالتی ولایتی شهرستان هم با مشارکت و رای تمامی اهالی تشکیل شد و در زمان پسین همراه فرتور اشاره شد که اقای ابراهیمی به عنوان رییس این انجمن انتخاب گردید ۰
یکی از بارزترین عملکرد های ایشان ،در زمان زنده یاد آقای دکتر منوچهر سلیمی وکیل وقت رودبار ،مشارکت در تاسیس بیمارستان ۱۰۰ تخت خوابی شهرستان بود که توسط دوستی و ارتباط بسیار نزدیکی که اقای دکتر سلیمی با اقای دکتر شیخ الاسلامزاده اگر اشتباه نکنم وزیر بهداری وقت دوران پهلوی داشت ، موفق شده بود که دستور ساخت بیمارستان را دریافت کند ۰ شوربختانه در چنین وضعیتی، رودبار مرکزی با کمبود زمین مساعد برای احداث چنین پروژه هایی رو به رو بود اما بخش های حوضه شهرستان رودبار (رستم اباد ،منجیل ،لوشان) ، وجود زمین کاملا مهیا بود. گویا آقای جباری که عضو انجمن ایالتی ولایتی بود به دلیل کمبود زمین در رودبار، پیشنهاد زمین را در منجیل بصورت رایگان داده بود ، ولی آقای ابراهیمی موافقت نکرده و اظهار نموده بود که هر طوری شده زمین تهیه میکنم۰ از آنجایی که ایشان جایگاه ویژه ای بین دوستان و اطرافیان داشت ،جملگی شروع به جستجو نموده و مکان هایی را پیشنهاد کردند که در نهایت زمین (ساخی لویه)که مالک آن به گمانم زنده یاد اقای حاج محمد زاده از محله دوگاهه یا محله لاکه بود انتخاب و در آنجا شروع به ساختن بیمارستان ۱۰۰ تختخوابی نمودند که در افتتاحیه آن وزیر بهداری ،استاندار گیلان ،سرپرست بهداری استان ، زنده یاد اقای دکتر منوچهر سلیمی و مدیران ،همین طور مقامات اداری شهرستان به همراه انجمن ایالتی ولایتی و تعداد بیشماری از اهالی رودبار حضور داشتند که شوربختانه در رویداد زلزله شب اول تیر ۱۳۶۹ تخریب و چند ده هزار مردم عزیزمان زیر آوار از بین رفتند ۰یاد همگی این عزیزان گرامی۰ در مورد جایگاه ویژه بین دوستان و آشنایان همشهری اشاره کرده بودم که این موضوع از دید مسئولین قضایی (دادگاه)شهرستان هم کاملا روشن بود ، به همین دلیل از طرف رییس دادگاه وقت پیشنهاد حکمیت برای حل اختلاف و رفع دعوی مردم داده شده بود و بارها بسیاری از این دست پرونده های طرف دعوی به خاطر شناخت و اعتماد به ایشان و با در میان گذاشتن مشکلات، در نهایت رفع گردیده و به تفاهم می انجامید ۰زمانی که نظام پهلوی فرو پاشید ،پس از انقلاب ،چندین ارگان (نهاد و سازمان) تاسیس گردید و شروع به فعالیت نمودند. یکی از این نهادها جهاد سازندگی بود که در شهرستان رودبار جناب اقای وهاب لطیفی دارستانی استاد محترم زبان انگلیسی در دبیرستان سیروس فعالیت داشتند . اتفاقا دبیر زبان بنده هم بودند و با برادر ایشان اقای لطیف لطیفی هم دوره بودم ۰اقای لطیفی در جهاد سازندگی ویژه محلات از جمله محله ییلاقی دارستان ، بسیار فعال بود بنابراین در ادارات دوران وقت رفت و آمد داشتند ۰ آقای مهدی ابراهیمی از پدرشان (پدربزرگ بنده ) چند مغازه دربازار خریده بودند .مازاد بر آن، حدود چندین مغازه در سه راهی پایین بازار همراه با گاراژ رحمت اباد و در داخل گاراژ، رستوران ،همچنین ساختمان مسکونی در بالای مغازه ها که در نیمه دهه چهل تاسیس نموده بودند و مغازه ای که در بازار فعالیت داشتند ، افزون بر آن املاکی که در محل، شامل باغات زیتون و میوه و زمین های زراعتی بود داشتند ۰ایشان اظهار داشتند ،زمانی اقای لطیفی در مغازه نزد من آمدند و اینطور بیان کردند که : آقای ابراهیمی ، مسئولین نظام شهرستان رودبار ، تجسسی را آغاز کردند در تمام رده ها و ادارات از جمله فرمانداری و شهرداری (که جلسات شورای انجمن ایالتی ولایتی در یکی از این دو اداره تشکیل می شد )و همچنین در جستجوی پرونده شما بودند ،که اگر کوچکترین مدرکی دال بر سو استفاده ای پیدا کردند تمام اموال و دارایی شما را مصادره کنند ، ولی خوشبختانه با تمام تلاش و کوششی که داشتند ،متوجه شدند پرونده شما کاملا شفاف و فاقد هرگونه مدرکی که در نهایت به سو استفاده منجر شده باشد است ۰ (جهت اطلاع بگویم که اعضای انجمن ،ماهیانه مبلغی برایشان پرداخت میشد که پدر بنده تمام مبلغ دریافتی را به آبدارچی فرمانداری در تمام مدتی که در انجمن بودند میدادند و معرفی نمیکنم چون یکی از فرزندان ایشان، از آشنایان بنده هستند و هم اکنون در یکی از کشورهای اروپایی زندگی میکنند)۰ چون صحبت اقای لطیفی شد ، لازم دیدم یادی هم از استاد جناب دکتر خلیلی پور داشته که دبیر و استاد بنده در دبیرستان جم بودند ۰یک خاطره هم از آقای خلیلی پور زمانی که رییس فرهنگ آموزش و پرورش کوچصفهان رشت بودند: آقای مهدی ابراهیمی همراه زنده یاد آقای حاج امیر مجتهدزاده تکلیمی ،اقای صالح نوحی دارستانی و چند تن از شخصیت های شناخته شده دیگر به استقبال ایشان وارد کوچصفهان شدند تا ایشان را برای ریاست آموزش و پرورش شهرستان رودبار که حکمش صادرشده بود همراهی کرده باشند۰ یاد و خاطره هر دو استاد گرامی شاد ،و آرزوی عمر دراز برای هردو شخصیت محترم.
لطفا برای دیدن تصاویر تاریخی انجمن شهر رودبار در دهه ۴۰ بر روی تصاویر زیر با انگشت کلیک کنید 👇🏼👇🏼👇🏼👇🏼👇🏼👇🏼👇🏼


بستن *نام و نام خانوادگی * پست الکترونیک * متن پیام |
مجلهی الکترونیکی تاریخ و فرهنگ رودبار گیلان دارای تحلیل تحقیقی و پژوهشی است .
مسئولیت مقالات بر عهده نویسندگان و محققان است .
مدیریت مجله هیچ گونه دخل و تصرفی در مقالات ندارد.
هرگونه استفاده از محتویات مقالات مجله بدون هماهنگی پیگرد قانونی از مراجع ذیصلاح دارد .
فعالیت های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.
.jpg?w=180)


